ชิน-อั๊ต 14

posted on 07 Apr 2008 19:15 by skysonatapjj

 

 

 

พวกผมสามคนจะไปเข้าค่ายปันน้ำใจให้ไอ้อั้ตครับ  ก็ดูแต่ละคน  พกสัมภาระข้าวของอย่างกับจะไปเก็บตัวเข้าค่ายกันที่ไหนสักสองสามเดือน  ไอ้เล็กยิ่งแล้วใหญ่  มันกลัวไม่มีที่นอนถึงขั้นมีแบ็กแพคพร้อมถุงนอนครบเซ็ท  คิดว่าในแบ็คแพค สีส้มแปร๋นของมันน่าจะมีอาหารกระป๋องหรือไม่ก็เข็มทิศกันหลงป่าติดมาด้วย   เป็นเอามากแฮะไอ้นี่     

 

 

มรึงไม่ต้องตื่นเต้นมากก็ได้  ยังไงฝ้ายเขาก็ไม่หนีไปไหนหรอกน่า   

 

 

 

ผมด่าไอ้เล็ก  เมื่อมันเร่งผมยิกๆให้รีบขนของออกจากห้องตัวเองขึ้นรถ    

 

 

มรึงบอกไอ้ชินเหรอวะ  เชี้ยเชษฐ์  แมร่ง   

 

 

เอาล่ะครับพี่น้อง  คราวซวยตกไปอยู่กับไอ้เชษฐ์  ก็ผมลืมตัวดันพลั้งปากออกไป  ได้แต่หัวเราะแหะๆ มองดูไอ้เล็กที่กระแดะทำอาย เขินจนหน้าแดงเมื่อความลับแตกไล่เตะไอ้เชษฐ์ไปรอบๆห้องผม  

 

 

มรึงจะอายทำเชี้ยไรวะ  เรื่องแค่นี้   

 

 

ผมส่ายหน้าเมื่อมันสองตัววิ่งไล่กันไปรอบห้องจนเหนื่อย  มานั่งเป็นหมาหอบแดดกันอยู่มุมห้อง  

 

 

ทีกับสาวอื่นล่ะหน้าหนา  ใช้มุกควายแถจีบเขาได้ไม่อายปากตัวเอง  แต่กับคนที่ชอบจริงๆเจือกดัดจริตทำเขิน   ระวังเถอะมรึง  มัวแต่ยึกยักชักช้า เดี๋ยวโดนหมาคาบไปแด๊ก อย่างที่กุโดนแล้วจะหาว่าไม่เตือน  

 

 

สิ้นประโยคเตือนด้วยความหวังดีของผม  บรรยากาศในห้องก็มีแต่ความเงียบสนิท  ผมถอนใจแล้วหันไปมองหน้าพวกมันสองคน  

 

 

พวกมรึงจะเงียบกันทำไม  กุโอเคแล้ว  ไม่บ้า ประสาทหลอน จิตตก  อกเดาะ  กระเพาะแหก   ม้ามแตก  หัวใจแหกแล้ว  แค่ยังมีอาการแสลงเล็กๆพอให้ชีวิตมีสีสันไม่จืดชืดเกินไป  แต่เห็นอาหลิวมีความสุขกุก็สุขด้วย  พวกมรึงไม่ต้องมาทำสงสารกุหรอก  

 

 

ก็ดีที่มรึงตัดใจได้  

 

 

ไอ้เชษฐ์เดินเข้ามาตบไหล่ผมทำหน้าเห็นใจสุดซึ้ง  แต่ผมไม่ซึ้งด้วยครับ ติดจะรำคาญด้วยซ้ำ  ก็ปากมันว่ามันเห็นใจแต่การกระทำมันคนละเรื่อง   

 

 

มรึงไปดูแลไอ้อั้ตมัน  มรึงจะได้ตัดใจง่ายๆไง  แบบหนามยอกต้องเอาหนามบ่ง  เห็นภาพบาดตามากๆเข้าไว้  จะได้เลิกรักหลิวเร็วๆ  

 

 

นี่ไอ้เชษฐ์มันคงเห็นผมเป็นซาดิสต์หรือว่ายังไงก็ไม่รู้  ถึงได้คิดวิธีโหดๆอย่างนี้ขึ้นมาแต่เอาเถอะครับ  ถึงพวกเพื่อนผู้หวังดีทั้งหลายจะไม่บังคับให้ผมไปดูแลไอ้คนเจ็บแต่  ไอ้อั้ตมันก็คงใช้สนธิสัญญาที่คุณก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไรมาบังคับผมอยู่ดี  พวกเราสามคนกลับมาถึงคอนโดไอ้โรคจิตอั้ตก็ปาเข้าไปสามทุ่มกว่าเพราะถือโอกาสไปหาอะไรรองท้องกัน  ก่อนจะเข้าสู่บทบุรุษพยาบาลเต็มตัว  หมดโอกาสเอาแอลกอฮอล์ลงกระเพาะไปอีกหลายวัน   ผมโผล่หน้าเข้าไปในห้องเมื่ออาหลิวเป็นคนออกมาเปิดประตู  เพื่อนสมัยเด็กและรักแรกของผมยิ้มหวานเมื่อเห็นแต่ละคนแบกของพะรุงพะรังสำหรับเข้าค่ายเข้ามาในห้อง   ผมงี้ต้องรีบหันหน้าหนี  ก็ภูมิคุ้มกันรอยยิ้มของอาหลิวมันยังบกพร่องต่อหน้าที่อยู่นี่ครับ      

 

 

หายไปไหนมาตั้งนานสองนาน  มือถือน่ะไม่ได้ซื้อมาทับกระดาษ  ทำไมไม่รู้จักเปิดไว้  

 

 

อ้าว  ไอ้โรคจิตนี่ มาถึงก็ด่าอย่างกับเป็นพ่อ   

 

 

โทษทีว่ะ  ไม่ได้ซื้อมาทับกระดาษ  แต่ซื้อมาไว้ขว้างปากคนแถวนี้ พอใจมั้ย     

 

 

ผมไม่กลัวครับ   ก็อยู่กันเต็มห้องอย่างนี้มันคงไม่บ้าลุกขึ้นมาทำอะไรผมหรอก    

 

 

พวกมรึงอย่ากัดกันได้มั้ย  กุผิดเองแหละไอ้อั้ต พอดีกุหิวเลยชวนไอ้ชินแวะหาอะไรกินกันก่อนมา  จะได้ไม่รบกวนให้สาวๆเขาทำให้อีก    

 

 

ไอ้เชษฐ์ทำตัวเป็นแม่ทัพหย่าศึก  แล้วเปลี่ยนเรื่องให้บรรยากาศมาคุดูดีขึ้น  

 

 

ว่าแต่หลิวกะฝ้ายนอนอีกห้องใช่มั้ย 

 

 

ไอ้เชษฐ์หมายถึงห้องนอนอีกห้องที่ยังว่างอยู่  คอนโดของลูกเศรษฐีมีอันจะกินครับ  สองห้องนอนสามห้องน้ำ   ห้องนั่งเล่นแล้วก็ห้องครัวอีกอย่างละหนึ่ง   ไม่รู้ว่ามีเงินขนาดนี้ทำไมไม่ซื้อบ้านพร้อมที่ดินติดมหาวิทยาลัยไปเลย  จะมาอยู่ตึกสูงเป็นรังผึ้งทำไมให้อึดอัด

 

 

งั้นกุจองโซฟานะเว้ย  มรึงมีถุงนอนงั้นนอนพื้นไปไอ้เล็ก  ส่วนมรึงไอ้เชษฐ์ไปนอนข้างเตียงไอ้อั้ตมัน  เกิดมันลุกขึ้นมาหัวฟาดพื้นจริงๆจะได้มีคนช่วยเก็บศพทัน  ไม่เดือดร้อนเราโทรเรียกพี่ร่วมกตัญญูเขา ผมยิ้มสะใจ  เจาะยางมันไปหนึ่งดอกให้พอเลือดซิบ  แสบๆคันๆเล่น    

 

 

เอางั้นเหรอวะ    

 

 

ไอ้เชษฐ์  เพื่อนผู้ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวว่าตนเองได้ตกเป็นเครื่องมือสงครามการเมืองของผมไปแล้วถามหน้าซื่อ  

 

 

ไม่ต้องหรอกเชษฐ์  ถ้าชินเป็นห่วงกุมากนักก็ให้เขามานอนเฝ้าเอง  พวกมรึงนอนกันที่โซฟานี่แหละ  

 

 

กุไม่ได้ห่วงมรึง  มหาเชี้ยอั้ตโรคจิต   ผมเซ็งแทบอยากจะทึ้งหัวตัวเองแล้วลงไปนอนดิ้นสะบัดแขนสะบัดขาอยู่บนพื้นตรงนั้น  ปากพาจนจริงๆ  ทุกคนก็บ้าจี้พากันเห็นดีเห็นงามตามไอ้อั้ตกันหมด     สรุปก็คือคืนนั้นพวกเราสี่คนผู้ชาย และอีกสองคนผู้หญิงก็ต้องจับคู่กันนอน  เห็นมั้ยครับอย่างกับเข้าค่ายไม่มีผิด  ดีที่ไอ้เล็กมันไม่เป็นเอามากถึงขั้นพกเต็นท์มาด้วย  ไม่งั้นคืนนี้ล่ะได้มีการละเล่นรอบกองไฟกันแน่  ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จไอ้โรคจิตอั้ตก็นอนหลับไปแล้ว  แต่วันนี้มีชุดนอนตัวเองมาครับไม่ต้องยืมชุดไอ้โรคจิตแถวนี้ให้เสียฟอร์ม  ร่างสูงนอนหันหลังให้ไม่สวมเสื้อมีผ้าพันแผลอยู่ที่ต้นแขนเหมือนเดิม  หวังว่ามันคงไม่คิดทำอะไรผมทั้งที่เพื่อนๆยังนอนกันอยู่เต็มห้องอย่างนี้นะครับ    คิดอย่างระแวงพร้อมกับหยิบหมอนและผ้าห่มที่เตรียมมาด้วยลงมาปูพื้นเงียบๆ   ไม่อย่างนั้นไอ้โรคจิตมันจะได้ยินแล้วลุกขึ้นมาหาเรื่องให้ผมนอนบนเตียงกับมันอีก    

 

 

มานอนข้างบน    

 

 

ว่าแล้วมั้ยล่ะครับ  เขาว่าเข้าป่าอย่าถามหาเสือ  นี่ผมยังไม่ทันถามแค่นึกในใจ  เสือที่ว่ามันก็ลุกขึ้นมาจนได้     

 

 

ฉันนอนดิ้นเดี๋ยวจะโดนแผลนาย    

 

 

ผมพยายามท่องสูตรคูณแม่สองเพื่อดับโทสะ โมหะทั้งหลายในจิตใจ  โมโหมันก็โมโหกลัวถูกมันงาบก็กลัว

 

 

จะทำตามที่พูดดีๆไม่ได้เลยสักครั้งใช่มั้ย  ต้องให้ลงมือรึไง