ชิน-อั๊ต 13

posted on 07 Apr 2008 19:09 by skysonatapjj

 

 

 

ผมรู้สึกตัวตื่นก็ไม่เห็นไอ้โรคจิตอั้ตแล้วล่ะครับ  สงสัยมันจะไปอาบน้ำ  มองนาฬิกาบนหัวเตียงก็เพิ่งจะสิบโมง   ซึ่งนับว่าเช้ามากในตารางเวลานอนของผม  คิดแล้วก็ล้มตัวลงนอนต่อกะจะให้ถึงเที่ยง  ไม่ไหวครับ  ถึงเมื่อคืนจะไม่ได้เมาอ้วกแตก  แต่ตื่นขึ้นมาก็มีอาการขมปากเล็กๆคล้ายจะแฮงค์แต่ก็ไม่ถึงกับแฮงค์อะไรทำนองนั้น   ผมนอนเน่าอยู่นานก็ไม่เห็นไอ้เดี้ยงอั้ตมันออกจากห้องน้ำเลยนึกเล่นๆในใจว่า   สงสัยมันจะล้มหัวฟาดพื้นตายไปแล้ว   คิดไปหลายเรื่องตั้งแต่เชียงใหม่ยันสุไหงโกลก  ไอ้อั้ตมันก็ยังไม่ออกมาเสียที   นี่ไม่ได้ห่วงนะครับ  แค่สงสัย  

 

 

เฮ้ย อั้ต  ทำไรอยู่วะ    

 

 

ผมลุกไปเคาะประตูห้องน้ำ  แต่ก็เงียบไม่มีเสียงตอบเลยลองผลักประตูเข้าไป  เออ  ไอ้โรคจิตนี่สมกับเป็นโรคจิตของแท้  อาบน้ำยังไม่ล็อคประตู  ผมนึกนินทามันในใจ  ค่อยๆสอดส่ายสายตามองหามัน  กลัวว่ามันจะโป๊อยู่แล้วผมจะเป็นตากุ้งยิงน่ะครับ    

 

 

เฮ้ย อั้ตอยู่ไหนนี้มั้ย  

 

 

ผมส่งเสียงเรียกอีกที  แต่ก็เงียบ  ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก  ทีนี้ล่ะเริ่มสังหรณ์ใจ    

 

 

แมร่งตายห่ะ  ซื้อหวยทำไมไม่ถูกอย่างนี้วะ  

 

 

ผมโวยวายเมื่อเห็นร่างสูงของมันนั่งพิงผนังห้องน้ำ  นัยน์ตาปิดสนิทเหมือนคนกำลังหลับ  เนื้อตัวเปียกม่ะล่อกม่ะแลก  เอาล่ะสิครับ  หรือว่ามันจะตายอย่างที่ผมแช่งไว้จริงๆ  

 

 

อั้ต เฮ้ย ตื่นๆ   

 

 

ผมช้อนไหล่มันขึ้น  ตบแก้มมันเบาๆให้ได้สติเมื่อเห็นว่ามันยังมีลมหายใจอยู่ไม่ได้ซี้ม่องเท่งอย่างที่คิด  ให้ตายสิครับ  ตัวมันร้อนจี๋เลย  

 

 

ชิน  ฉันหนาว  

 

 

เออรู้แล้ว  หายหัวมานอนเปียกน้ำตั้งชั่วโมงสองชั่วโมงอย่างนี้  ไม่หนาวก็หนังหนาเป็นควายแล้ว 

 

 

ผมพยุงมันลุกขึ้นออกจากห้องน้ำอย่างทุลักทุเลพอสมควร  ก็ผมตัวเล็กกว่ามันนี่ครับ  พอทิ้งสังขารของไอ้อั้ตลงบนเตียงได้  ผมก็จัดการเอาผ้าห่มที่หาได้ในห้องทั้งหมดมาจัดการถมทับมันไว้ก่อนที่มันจะหนาวตาย  

 

 

ไอ้เชษฐ์  พวกมรึงรีบเข้ามาดูใจไอ้อั้ตมันหน่อยดิ๊  มันล้มอยู่ในห้องน้ำตัวร้อนจี๋เลยว่ะ ตอนนี้ให้กินยา  หลับไปแล้ว  เออๆรีบมาล่ะ เดี๋ยวเกิดตายไปก่อนไม่ทันได้สั่งเสียจะมาโทษกุไม่ได้นะ  

 

 

ผมโทรหาไอ้เชษฐ์ด้วยฝีปากอันเป็นอัปมงคลอย่างแรงจนคนฟังมันด่าผมมาตามสายแล้วกดวางไป  รู้สึกว่าช่วงนี้จะพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกครับ  พวกผมถึงได้ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้าออกโรงพยาบาลเหมือนเข้าเซเว่น  ส่วนร้านพี่เก่งก็คงขึ้นบัญชีดำพวกเราไว้ในฐานะลูกค้าตัวซวย  ไปทีไรมีแต่เรื่องกลับมาทุ้กที   ตอนนี้ผมก็ได้แต่หวังใจเป็นอย่างยิ่งว่าพวกเพื่อนๆจะรีบมาจัดการเอาไอ้เดี้ยงอั้ตไปส่งโรงหมอ  เพราะผมขี้เกียจติดแหง่กอยู่กับมันอย่างนี้เต็มที     คนป่วยส่งเสียงงึมงำเหมือนจะบอกอะไรสักอย่างแต่ผมไม่ได้ยินเลยเข้าไปใกล้ๆ แต่ก็ยังฟังไม่รู้เรื่องอยู่ดี  

 

ว่าไงนะ  

 

ผมชักโมโห  มรึงจะงึมงำๆอยู่ในคอทำไม  กุไม่ได้ยิน  ผมคิดแล้วก้มลงไปฟังใกล้ๆเผื่อมันมีเรื่องจะสั่งเสียก่อนตายผมจะได้เอาไปบอกคนอื่นได้ถูก  

 

 

ไม่มีอะไรแค่คิดถึง   

 

 

มันยิ้มเผล่  หน้าตายังดูเหนื่อยอ่อนเพราะพิษไข้  ผมล่ะขนลุก  แมร่งมันหอมแก้มผมไปเต็มๆแบบกะให้เต็มปอด  เอ๊ะ ไอ้นี่หนิ  ไอ้อั้ตคนมหาเชี้ยครับ  ท่าทางมรึงอยากไปหายมบาลเร็วๆใช่มั้ยครับ  เสียงเคาะประตูดังขึ้นนอกห้อง  ผมเลยได้แต่ทำหน้าเหี้ยมคาดโทษคนป่วยไม่เจียมบอดี้แล้วลุกออกไปเปิดประตู   โอ้โห   มหกรรมอาหารและผลไม้  หรือว่าอย่างไรกันนี่  นอกจากจะมีโจ๊กของคนป่วยแล้ว  แต่ละคนอย่างกับไปเหมาผลไม้มากันทั้งสวน    

 

 

อ่ะ  กุซื้อข้าวมาให้มรึงด้วย  

 

 

ไอ้เล็กยัดเยียดกล่องโฟมข้างในมีข้าวกระเพราตับไม่เผ็ด  อาหารสิ้นคิดที่ไอ้เล็กมันว่าแต่เป็นเมนูโปรดผมเองมาให้ครับ  แต่คนชอบข้าวผัดกระเพราอย่าเพิ่งโมโหไป  ทำไมไอ้เล็กมันถึงว่าเป็นอาหารสิ้นคิดหรือครับ  ก็ถ้าไปกินข้าวด้วยกันทีไร  เวลาผมคิดไม่ออกว่าจะกินอะไรผมก็จะสั่งไอ้เมนูนี้แหละ  กระเพราตับไม่เผ็ดก็เลยกลายเป็นเมนูสิ้นคิดของไอ้ชิน   คิดว่าใครๆก็คงมีเมนูสิ้นคิดเป็นของตัวเองทั้งนั้น  ก็ชีวิตเด็กหอนี่นา    

 

 

อั้ต  ลุกมาทานโจ๊กก่อนนะ  จะได้มีแรง  หลิวตุ๋นรังนกมาฝากด้วยนะร้อนๆเลยล่ะ  

 

 

เสียงอาหลิวเอาใจคนเจ็บดังแว่วๆอยู่ในห้อง   ผมนั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟาในมือก็มีข้าวกล่อง  ดูทีวีไปปากก็กินไป  พยายามไม่คิดอะไรมากแล้วครับ บั่นทอนสุขภาพจิตเปล่าๆ  

 

 

อ่ะชิน  ฝ้ายซื้อมังคุดมาฝาก เห็นเชษฐ์บอกว่าชินชอบ  

 

 

ฝ้ายจัดการปอกมังคุดให้ผม  แต่มือผมดันไม่ว่างข้างหนึ่งก็ถือช้อน  อีกข้างก็ถือกล่องข้าว  ผมเลยอ้าปากให้ซะงั้น  ดูเหมือนฝ้ายชะงักไปนิด  หญิงสาวหัวเราะเบาๆใช้ส้อมจิ้มเนื้อมังคุดในจานส่งเข้าปากผมเหมือนแม่ป้อนข้าวลูก  

 

 

ออบใออ๊ะ  

 

 

ผมบอกว่าขอบใจนะ  ทั้งๆที่ของกินยังเต็มปาก  ฝ้ายพยักหน้ายิ้มๆ เราสองคนมองหน้ากันแล้วก็หัวเราะ  ไม่มีเหตุผลครับ  หัวเราะอย่างไม่เหตุผล  รู้แต่ว่ามีเพื่อนดีๆอยู่กับเราในอารมณ์เศร้าๆนี่มันก็ไม่เลวนัก  ไม่ฟุ้งซ่าน จิตหลอน ประสาทจะแด๊กเหมือนที่ผมเป็นก่อนหน้านี้  

 

 

เฮ้ยๆ อย่ามาจ้องตากันแถวนี้  เดี๋ยวไฟสปาร์คขึ้นมากุขี้เกียจเรียกรถดับเพลิง  

 

 

เสียงไอ้เล็กแซว  ผมเงยหน้าเตรียมจะด่ามันแต่ต้องเงียบเมื่อเห็นแววตาไม่พอใจมาจากไอ้คนป่วยที่ไอ้เล็กพยุงออกมาจากห้อง  เป็นอะไรของมันอีก  ไอ้โรคจิตนี่  

 

 

เฮ้ย มรึงหลบไปเด๊ะ  

 

 

ไอ้เชษฐ์ไล่ผม  แล้วช่วยไอ้เล็กพยุงไอ้คนเดี้ยงอั้ตลงนั่งบนโซฟา  ไอ้พวกนี้ฝากไว้ก่อนเถอะมรึง  เห็นคนอื่นดีกว่าเพื่อน จำไว้    

 

 

มรึงไม่ต้องมาทำหน้าด่ากุในใจเลยไอ้ชิน  กุไม่ได้เห็นไอ้อั้ตมันดีกว่ามรึง  แต่ตอนนี้มันป่วยอยู่  มรึงไม่ป่วยก็อยู่ส่วนไม่ป่วยไป  โตเป็นควายยังมาทำงอน  

 

 

ไอ้นี่อย่างกับอ่านใจคนอื่นออก  ผมเหยียดริมฝีปากใส่มัน  แล้วหันไปสนใจข้าวกระเพราตับต่อ  รีบกิน  กุจะรีบกลับแล้ว  พวกมรึงเชิญพะเน้าพะนอมันเข้าไปเถอะ  ผมคิดแล้วกระแทกช้อนแรงจนกล่องโฟมทะลุ  ข้าวหกลงมาเล็กน้อยให้โดนเพื่อนด่าอีกเล่นๆ  

 

 

ประชดอีกมรึง   

 

 

เสียงไอ้เชษฐ์มันน่าโดดถีบหน้าจริงๆ แต่ก็ยังมีเสียงของนางฟ้าฝ้ายเพื่อนที่แสนดีของผมอยู่  

 

 

ตายแล้วชิน  กินเป็นเด็กๆ ส่งกล่องข้าวมาฝ้ายจะเอาไปทิ้ง    

 

 

ผมรับแก้วดื่มน้ำมาจากฝ้าย  แล้วยิ้มแป้นแล้นส่งกล่องข้าวให้เพื่อนสาวคนเดียวที่ยังเข้าข้างผมอยู่  ก่อนจะลุกไปเอาไม้กวาดมาจัดการทำความสะอาดพื้นให้เรียบร้อย  ส่วนไอ้คนป่วยก็กำลังกินรังนกที่อาหลิวป้อนให้อยู่  ผมเหม่อมองภาพนั้นอย่างเผลอตัวเลยถูกไอ้เชษฐ์กระชากไหล่เบาๆแล้วลากตัวออกไปที่ระเบียง  

 

 

มรึงอย่าให้ความผิดหวังจากหลิว  ทำให้มรึงเผลอใจไปกับฝ้ายนะว้อย  มันต่อให้เมื่อเห็นเครื่องหมายคำถามจากใบหน้าของผม  

 

 

ก็ไอ้เล็กมันชอบฝ้ายมานานแล้วน่ะสิ   ผมอึ้งรับประทานไปหนึ่งนาที    

 

 

แล้วฝ้ายรู้มั้ยวะ  

 

 

ไม่รู้หรอก  ไอ้เล็กมันไม่กล้าบอกเพราะเห็นว่าเป็นเพื่อนกันมานาน  ถ้าฝ้ายไม่ชอบมันขืนบอกไป  ก็อาจจะเสียเพื่อน  

 

 

ฝ้ายเขาก็คงจะชอบอยู่หรอก  ดันเจือกทำตัวหูดำไปวันๆอยู่อย่างนั้น  

 

 

ผมบ่น  ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าไอ้ความรักนี่มันเป็นยังไง    ผมรักอาหลิวและยอมทำได้ทุกอย่างเพื่อความสุขของเธอ  ส่วนไอ้เล็กก็รักฝ้าย  แต่แมร่งไม่เคยแสดงออก  แถมยังหน้าหม้อไปวันๆแล้วผู้หญิงที่ไหนจะไปรักมันลง   และก็รายสุดท้าย  ไอ้โรคจิตอั้ต  มันบอกว่ารักผม ทำทุกอย่างให้ได้ตัวผม  แม้กระทั่งทำให้ผมเจ็บจนแทบจะตายมันก็ยังทำ  ทั้งที่บอกว่ารัก   คิดแล้วก็ปวดหัว  ความรักนี่มันยากจะเข้าใจจริงๆ

 

 

คิดไรอยู่วะ  หน้าบูดเหมือนเพิ่งรู้ว่าเป็นหมัน  

 

 

สาด  กุจะคิดอะไรเพลินๆหน่อยไม่ได้รึไง  ถ้ามรึงยังปากมาก กุนี่แหละจะทำหมันให้มรึงเอง  

 

 

ผมเดินหนีปากหมาๆของไอ้เชษฐ์เข้าไปในห้อง  จึงได้รู้ว่าเพื่อนๆตกลงกันแล้วจะไม่พาไอ้เดี้ยงอั้ตไปโรงพยาบาลเพราะเจ้าตัวบอกว่าไม่ได้ล้มหัวฟาดพื้น  สติยังดีครบทุกประการ  ส่วนหน้าที่คนเฝ้าไข้ไอ้อั้ตนั้น  ทุกคนโบ้ยมาให้ผมครับ  

 

 

หลิวเขาเป็นผู้หญิงจะให้มาค้างกับอั้ตที่นี่เลยก็คงไม่เหมาะ  มรึงนั่นแหละ  เพราะถ้าไม่ใช่เพราะมรึง  ไอ้อั้ตมันก็คงไม่เจ็บตัวอย่างนี้  

 

 

ไอ้เล็กว่า  แต่ผมส่ายหน้าดิก  

 

 

เจอกันครึ่งทาง ถ้ามรึงจะให้กุย้ายสำมะโนมาคอยรับใช้ไอ้อั้ต  มรึงก็ต้องมากะกุด้วยไอ้เชษฐ์  มรึงก็ได้ไอ้เล็ก  

 

 

พวกมันสองตัวเห็นผมเสียงแข็งใส่ก็เลยต้องยอมอ่อนข้อให้  ลูกผู้ชายชินครับ ถ้าโกรธขึ้นมาล่ะอย่าให้เซ่ด  

 

 

งั้นเอาอย่างนี้มั้ย ฝ้ายจะมาค้างด้วย  หลิวก็มาด้วยเป็นไง  มากันหมดนี่แหละ  อยู่กันหลายๆคนสนุกดีออก  คอนโดอั้ตก็ออกกว้าง  ตกลงนะ  

 

 

ฝ้ายยิ้ม หันไปหาไอ้อั้ต  ผมเข้าใจแล้วครับว่าทำไมฝ้ายคบกับพวกเราได้  ก็เธอตีขลุมสรุปเอาเองได้เก่งเหมือนพวกผมเลยน่ะสิครับ  ไอ้อั้ตมันคงปฏิเสธไม่ออกเลยพยักหน้ายิ้มบางๆให้แทน

 

 

              

Comment

Comment:

Tweet

อันที่จริงอั๊ตทำเรื่องให้มันจบจบไปเถอะ

#17 By Aphrodite (202.12.74.1|202.12.74.1) on 2014-05-10 21:55

เมื่อไรจะเปิดใจให้อ้ัตสักที่เนี่ย

#16 By tita (58.8.147.131) on 2011-10-16 14:41

โห่หิ้ว ยกโขยงมาเฝ้ากันเลยนะเนี่ย

#15 By skynotebook on 2011-10-09 23:00

มากันหมด
อดเห็น ฉาก อั๊ตชินเลยดิ

#14 By Psychoyoum on 2010-03-07 20:47

ง่าาา คราวนี้อั๊ตเป็นไข้

แต่ว่าชินนี่ท่าทางจะพยายามเลี่ยงสุดฤทธิ์ และก็ท่าทางว่าจะได้ผลซัด้วย

สาวฝ้ายจะมาชอบชินรึเปล่าเอ่ย

เอาน่าอยู่กันหลายๆคนก็สนุกไปอีกแบบ

#13 By poppavero on 2009-07-11 00:48

อ๊ากกกกกกกก
ติดตามผลงานของป้าจุใจ
มาจาก ไทยบอยเลิฟ อิอิ

ขอบคุณนะค่ะ ที่แต่งนิยายดีๆๆ
มาหใ้อ่านกัน เป็นกำลังใจให้ค่ะ

#12 By O_oZaZapApIIบ๋วo_O on 2009-04-16 11:36

อึ่ม...จะเชียร์ฝ้ายผิดมั้ยนั่น
อั๊ตแกเดินหน้าทำอะไรซักอย่างสิ ฝ้ายเค้าภาษีดีกว่าแล้วนะนั่น
เชษฐ์ อะฮั้นรักปากสุนัขของคุณจิงๆ ค่ะ จะเสียไปไหน ขำทุกที555+

#11 By zephyr (125.24.198.21) on 2009-01-04 20:03

+ฝ้ายหนึ่งคะแนน
นางฟ้าใจดี
คืนนี้ท่าทางจะสนุก..

#10 By Ma-i (118.174.77.219) on 2008-08-02 10:54

#9 By acka (202.28.47.15) on 2008-08-01 21:43

ต้องเป็นการนอนค้างที่คอนโคที่สนุกที่สุดที่เราเคยอ่านมาแน่ๆเลย ผู้แต่งเขียนเก่งจังเลยค่ะมีมุมของ
รายการเรียลลิตี้โชว์ด้วย

#8 By SunRune (125.25.91.242) on 2008-04-25 12:06

ไม่ไว้ใจฝ้ายเลยง่ะ

ได้กลิ่นไม่ดีเลย

-*-

#7 By จูเรนเจอร์ (118.173.236.52) on 2008-04-21 16:51

หึหึ เอาซิ พันกันไปหมด question

#6 By thomaskung (125.25.209.117) on 2008-04-17 22:32

อูย...สาวฝ้ายคิดไรกับชินจังของเราเปล่าเนี่ย????
น่าสงสัยจริงเชียว
ไอ้อั๊ตมีคู่แข่งเสียแว้วววว
ถึงฝ้ายจะไม่ชอบชินจังแต่ก็ทำให้ไอ้อั๊ตออกอาการไม่พอใจได้อยู่ดี
ชอบบบบบบ

#5 By *~ The East Witch ~* on 2008-04-17 11:07

แอบมีฝ้าย มาให้อั้ตหึงเล่น

ตกลงมานอนเฝ้ากันหมด
แอบเชียร์พี่เชษด้วยคน

#4 By nootapao on 2008-04-12 12:27

sad smile เงอะ....มารพจญ


แอบเชียร์พี่เชษอีกครั้งคร่า
อ่านๆไปฝ้ายก้อนิสัยดีจังค่ะ

อยากได้เพื่อนแบบนี้มั่งจัง
ความรักหนอความรัก....

#1 By โอห์ม (222.123.172.4) on 2008-04-08 10:41